Cięcie lancą tlenową

img

Przy przebijaniu otworów lancą tlenową wolny koniec lancy rozgrzewa się do czerwoności palnikiem do spawania, a następnie otwiera się dopływ tlenu do lancy i równocześnie przyciska się rozgrzany koniec lancy do przedmiotu. Gwałtowne spalanie się żelaza lancy powoduje miejscowe wytapianie przebijanego materiału, a siła podmuchu strumienia tlenu usuwa z głębi tworzącego się otworu żużel będący mieszaniną ciekłego żelaza i tlenków żelaza.

Na początku cięcia stosuje się ciśnienie 5-^7 atn, a w miarę zagłębiania się otworu – ciśnienie 10-H15 atn. Przy przebijaniu otworów w materiałach grubych lancę należy obracać ruchem śrubowym. Lancą tlenową można również wykonać cięcie ciągłe (np. żeliwa), w tym przypadku koniec lancy kieruje się na krawędź przecinanego materiału, a po rozpoczęciu cięcia lancą wykonuje się ruchy skokowe (jak przy cięciu piłką do cięcia metali) usuwając w ten sposób żużel z powstającej szczeliny.

W czasie przebijania otworów należy chronić operatora przed snopami iskier i płynnego żużla tryskającymi z przebijanego otworu. Ochrona osobista polega na postawieniu ekranu z blachy obitej płytą azbestową pomiędzy operatorem a przebijanym przedmiotem oraz na ubraniu operatora w fartuch lub ubranie azbestowe, okulary ochronne, rękawice oraz hełm lub kapelusz hutniczy z niepalnego materiału.

Cięcie lub przebijanie lancą tlenową powinno się odbywać na otwartej przestrzeni, przy pracy w pomieszczeniu zamkniętym należy stosować intensywną wentylację lub maski przeciwpyłowe. Cięcie lancą tlenowo-proszkową opisane w rozdziale poprzednim (p. rozdz. XXI, rys. 19) nie wymaga przyciskania końca lancy do przedmiotu, lecz utrzymywanie go w odległości 50-M00 mm od miejsca reakcji cięcia. Inne warunki cięcia są takie same, jak przy cięciu zwykłą lancą tlenową.


No Responses to “Cięcie lancą tlenową”

Comments are closed.